Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2015

Το κουκουνάρι



Κάθε όψη σου είναι διαφορετική
Αν σε κοιτάξω από πάνω μοιάζεις με αστέρα
Από τα πλάγια κοιτάζω μαχαίρια
Και από κάτω βλέπω την σκόνη σου
Να στέκεται εκεί ανάποδα, σαν νυχτερίδα
Άλλοτε πάλι βλέπω ένα στόμα που ανοίγει
Όχι για να κατασπαράξει
Αλλά για να μιλήσει