Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2012

Wo landen diese Instrumente?

"So jetzt ist die Frage kommt
Alle Freunde haben auf mir gewartet, das hier ist der beste Freund..
Ein 'Schwarzer'

Was wird daraus wenn der Bruno mal tot geht?
Wo landen diese Sachen?
Wo landen diese Instrumente?
Was wird daraus?

...ελπίζω να τα γράφω σωστά, έπεται η μετάφραση...

Και τώρα έρχεται η ερώτηση
Όλοι οι φίλοι μου με περίμεναν, αλλά αυτός εδώ είναι ο καλύτερος..
Ο 'μαύρος' φίλος μου

Τι θα γίνει όταν ο Bruno πεθάνει;
Που θα πάνε αυτά τα πράγματα;
Που θα πάνε αυτά τα όργανα;
Τι θα απογίνουν;

Κάποιος πρέπει να μου το απαντήσει"

Τα λόγια είναι γραμμές της ταινίας Stroszek. Ο Bruno είναι αλκοολικός και πρωταγωνιστής και ο 'μάυρος' φίλος του ένα από τα πιάνα του, το οποίο και ακουμπάει ξανά για πρώτη φορά μετά τη φυλακή. Εγώ εκστασιάστηκα όταν πρωτοάκουσα τις σειρές αφού μου θύμισαν ένα κομμάτι των Ratatat, το Drugs, όπου και παρουσιάζονται ατόφιες στην εισαγωγή. Η ίδια ταινία επίσης συνόδευσε και τον Ian Curtis στην κρεμάλα.


Αξίζει να σημειωθεί ότι το σενάριο γράφτηκε από τον Werner Herzog αποκλειστικά για τον Bruno Schleinstein σε 4 μέρες. Ο τελευταίος δεν είχε καμία σχέση με υποκριτική, ήταν αυτοδίδακτος μουσικός και ζωγράφος. Αυτά έγιναν το 1976-1977. Σκηνοθέτης ο Herzog κι εγώ την προτείνω.


Bruno Schleinstein
2 Ιουνίου 1932 - 10 Αυγούστου 2010

Δυστυχία δεν υπάρχει

Ένα ποίημα που έγραψα ως μικρός

Δυστυχία δεν υπάρχει εκεί που παίζουν τα παιδιά χαρούμενα στους δρόμους
Δυστυχία δεν υπάρχει εκεί που ένα δέντρο βγάζει καρπούς την άνοιξη ή εκεί που ανθίζει ένα λουλούδι
Δυστυχία δεν υπάρχει εκεί που ένα ρυάκι δίνει στα παιδιά το γάργαρο νερό του
Εκεί όπου ένας άνθρωπος διαβάζει μια εφημερίδα ήσυχα στο σπίτι του
Εκεί που η μητέρα φροντίζει γαλήνια το παιδί της
Δυστυχία δεν υπάρχει

Δυστυχία δεν υπάρχει εκεί που δυο παιδιά παίζουν όμορφα κάτω από τον ήλιο
Δυστυχία δεν υπάρχει εκεί που οι άνθρωποι ευχαριστούν τον ουρανό μετά από μια μπόρα
Εκεί που ένα λουλούδι ανοίγει διάπλατα τα ωραία φύλλα του
Εκεί που οι κάμποι ρουφούν το νερό της βροχής
Δυστυχία δεν υπάρχει εκεί που ένα καράβι με ξενιτεμένους γυρίζει στη χώρα του
Εκεί που τα παιδιά κάνουν λυπημένα τα μαθήματά τους
Δυστυχία δεν υπάρχει

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2012

Neil Young

Δε συνηθίζω να κάνω τέτοιου είδους post, αλλά αυτό το τραγούδι.... 'Harvest' είναι ο τίτλος του δίσκου σε περίπτωση που δεν το ξέρατε κι αν δεν τον έχετε, αποκτήστε τον ;)

(και όχι, δε δουλεύω για τον Neil Young)

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2012

Πίνακας

Θα μπορούσαμε να βγούμε
όλες τις φωτογραφίες μας
για τα επόμενα χρόνια
σήμερα
Και μετά να κλειστούμε
στα σπίτια μας
ή ακόμη και μέσα μας
Όμως αυτό
δεν αποτελεί διέξοδο
κι ελπίζω ούτε επιθυμία
Γιατί δε ζούμε διακεκομμένα
αλλά κάθε λεπτό
Ό,τι βλέπουμε να πλησιάζει
ύστερα ξεμακραίνει
μέχρι που χάνεται πίσω μας

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2012

Aγγλικό πράσινο

Δηλητηρίασε, πυρπόλησε, μαχαίρωσε
Κάνε ό,τι θέλεις, όμως με τέχνη
Μήπως και το απολαύσεις
Ύστερα κοίταξέ το
Χάζεψέ το
Θαύμασέ το

Να κάτι που δεν ήξερες
Η χαρά είναι όλη δική μου
Σαν μια σούστα που επιτέλους υπάκουσε
Σαν μπαλόνι, χωρίς βαλβίδα και πορεία
Εκείνη προσπάθησες να την παραμορφώσεις
Κι αυτό το έλυσες ενώ δεν έπρεπε
Χάλια δηλαδή..

Έτσι τυφλώθηκες από το φως που εσύ μου έδωσες
Τα βράδια που μ' εξάχνωνες, άθελα σου το έχανες
Περίεργο, αλλά τα χρώματα πλήθυναν
Και ξέχασα μια γλώσσα που έμαθα μόνο για σένα

Δράση και μετά αντίδραση
Σάλτο κι επιστροφή
Όταν τα καρφιά δε βυθίζονται άλλο
Aρχίζουν και χοροπηδάνε πάνω στο δέρμα μου


Τριφύλλια

Τελικά η ζωή μου μου αρέσει πιο πολύ ανοργάνωτη. Κοντεύω μετά από τόσα χρόνια να το καταλάβω! Τα πεταμένα ρούχα και βιβλία, δώρα φίλων και μη, κάθε μέρα αλλάζουν το χώρο σαν να μη τον διαμόρφωσα εγώ.

Και μου αρέσει και αυτό το τραγούδι,