Σάββατο, 14 Ιουλίου 2012

Αδέσποτο

Συνάντησα τους φίλους μου σ' ένα σταθμό αυτής της πόλης
Ανάμεσα σε περισσότερους ανθρώπους· ανεξίτηλες γεύσεις προσμονής
Ανασάναμε παρέα, όχι μέσα σε μια σακούλα
Περαστικοί, σνιφάραμε μυρωδιές και δοκιμάσαμε αρώματα

Μη χαζεύεις το ταβάνι, κοίταζε τον ουρανό
Αυτός ποτέ δε σταματάει να στροβιλίζεται, εκδηλώνεται
Λοιπόν, θα το σπάσουμε μαζί αυτό το καλούπι
Εμείς φωτίζουμε, σκοτεινιάζουμε, ψιθυρίζουμε και φωνάζουμε συνέχεια

Βλέπεις τους ήχους γύρω σου; όχι άλλη σιωπή
Θέλεις να ακούς εικόνες που δεν θα σε ζαλίζουν
Η μελωδία ενός περαστικού, το πιάνο ενός σπιτιού
Μπορείς να πάρεις μέρος κι εσύ χωρίς να κάνεις αίτηση πρώτα

Κτίρια ντυμένα περίεργα σ' αφήνουν να κοιτάξεις μέσα τους
Κτίρια που καθώς βαδίζω βρίσκονται σε κίνηση
Κι έτσι όλα γύρω μου στέκονται φαινομενικά σταθερά
Ασφάλεια της φαντασίας μου και όχι

Κόκκινοι λίθοι στα χέρια μου, μαύρη πίσσα στα πόδια μου
Γαλαζοπράσινο κεφάλι, πολύχρωμος νους
Τα μάτια μου γυρνάνε και τσεκάρουν κάθε δρομάκι
Κι αυτό επεκτείνεται μέχρι εκεί που εκείνα δεν φτάνουν

Τα φύλλα στα δέντρα, οι αποχρώσεις τους πάνω μας
Μέσα από ένα φακό περνάνε και θολώνουν
Οι λεκέδες στα ρούχα μας και οι μουτζούρες στα τετράδια μας
Φαίνονται καλύτερα μέσα από δυο βότσαλα