Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2012

Δένω

Δυο μπίλιες είμαστε που περιστρέφονται η μία γύρω από την άλλη
Πριν κάποια ερωτευτεί και χαθεί με την αντανάκλαση της στη δίνη
Πριν ο καπνός φτάσει να αιωρείται σαν να τον κρέμασες απ' το ταβάνι, ακίνητος
Μεταμορφωμένος σε απόψεις τις άκρες των οποίων διστάσατε να ψηλαφίσετε
Και από κάτω του το μαξιλάρι που πατούσατε για να δείτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη πλέον μοιάζει με σκασμένο μπαλόνι
Ξέρετε, όπως γράφεις βιβλία έτσι ζωγραφίζεις και τοίχους
Αλλά μόνο όταν τα χέρια μείνουν άδεια καταλαβαίνεις για τους κόσμους που κρύβονται
Και αχνοβλέπεις ότι δεν ωφελεί να περπατάς με το κεφάλι σκυφτό, ούτε όταν έχει ήλιο ούτε κι όταν δεν έχει

Σάββατο, 10 Μαρτίου 2012

Μα πώς εκφράζεσαι έτσι;

Ψάχνοντας τα παλιά.. λίγη οργή για διαύγεια. Ας μην έχει νόημα, χωρίς λόγο. Από τους πέπερς στο πιπέρι.

Ούτε ξέρουν τι έχουν και πάλι δε φτάνει. Την ησυχία σου μη σε πάρει και σε σηκώσει, να σε γκρεμίσουν μονάχα. Γιατί ζουν στο χάος. Και φυσικά εγώ θα τρέξω να μπλέξω. Τσογλάνια. Αρχίδια διψασμένα για σένα. Γαμημένη. Τελικά αυτές είναι οι κακές παρέες που με προειδοποιούσε η μάνα μου, όχι οι άγνωστοι στο δρόμο. Κι ας παραφέρομαι, τόσο καιρό η σιωπή μου δε σας φόβισε καθόλου. Γιατί είστε άμυαλοι. Ο μαλάκας.. Θα σας πετάξω σε καμιά γωνία έτσι όπως ακριβώς μου το ζητάτε. Όχι μόνο θα κατέβω για να χαλάσω, αλλά μετά θα φύγω και λίγο πιο πάνω. Ποιος εκτοξεύει ποιον...

Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2012

10 μεγαπίξελ

Και τώρα που αναπτύξαμε όλη την "απαραίτητη" τεχνολογία οι φωτογραφίες μας σε 50 χρόνια θα μοιάζουν ίδιες με σήμερα. Τί θα έχουμε να νοσταλγούμε; Κρίμα, έπρεπε να βγω λίγο πιο πριν..