Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2012

Η ομελέτα της υπερβολής

Όσο σκόρδο και να τσιγαρίσουμε ποτέ δεν είναι αρκετό. Ούτε πολύ ρίγανη που επίσης βάζω. Αντί για δύο αυγά βάζουμε τρία ή αλλιώς τέσσερα. Τα άσπρα-διαφανή αυτά έμβρυα όμως τα βγάζω από μέσα. Μου προκαλούν την αηδία. Εδώ που τα λέμε και το αυγό το ίδιο σαν ολότητα μου προκαλει τα ίδια συναισθήματα αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Σε μορφή ομελέτας το γονατίζω. Και κρασί είτε λευκό είτε κόκκινο μέχρι εκεί που δε θα κολυμπήσει. Βάζω αρκετά μέσα δηλαδή, μπορεί απλά να κάνω αηδίες μπορεί και να 'μαι ο επόμενος Jamie Oliver. Και πιπεριές και μανιτάρια έτοιμα από πριν με μεράκι. Ο βασιλικός μου ξεράθηκε όταν γύρισα στην Ελλάδα αλλά δε θα χρειαστεί για αυτή τη συνταγή όπως και να 'χει. Και όχι μόνο θα προσθέσω τυρί λίγο πριν το φινάλε, αλλά δε θα διστάσω να τη συνοδέψω με γιαούρτι στο πιάτο. Για να μην αρχίσω με την ισπανική ομελέτα της υπερβολής..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου