Σάββατο, 10 Μαρτίου 2012

Μα πώς εκφράζεσαι έτσι;

Ψάχνοντας τα παλιά.. λίγη οργή για διαύγεια. Ας μην έχει νόημα, χωρίς λόγο. Από τους πέπερς στο πιπέρι.

Ούτε ξέρουν τι έχουν και πάλι δε φτάνει. Την ησυχία σου μη σε πάρει και σε σηκώσει, να σε γκρεμίσουν μονάχα. Γιατί ζουν στο χάος. Και φυσικά εγώ θα τρέξω να μπλέξω. Τσογλάνια. Αρχίδια διψασμένα για σένα. Γαμημένη. Τελικά αυτές είναι οι κακές παρέες που με προειδοποιούσε η μάνα μου, όχι οι άγνωστοι στο δρόμο. Κι ας παραφέρομαι, τόσο καιρό η σιωπή μου δε σας φόβισε καθόλου. Γιατί είστε άμυαλοι. Ο μαλάκας.. Θα σας πετάξω σε καμιά γωνία έτσι όπως ακριβώς μου το ζητάτε. Όχι μόνο θα κατέβω για να χαλάσω, αλλά μετά θα φύγω και λίγο πιο πάνω. Ποιος εκτοξεύει ποιον...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου